РАЗТРЯ̀СКВАМ СЕ, -аш се, несв.; разтря̀скам се, -аш се, св., непрех. Разг. 1. Започвам да тряскам силно, много. Рано стана, разтряска се, разблъска се и не ме остави да спя.
2. Само безл. разтрясква се, разтряска се. Започва силно и често да гърми, да трещи; разгърмява се, разтрещява се. Навън се разтряска и заваля.
3. Като се удрям в нещо, счупвам се на парчета и се разпилявам. Изпусна бутилката и тя шумно се разтряска на пода.